Gençlik güzel şey!

Yaşama sevinci, saniyelik mutluluklar, fırsatlar, hayaller, umutlar; beraberinde hayal kırıklıkları, engeller, umutsuzluklar, üzüntüler…

Kolaydır, kısacık hayallere çok büyük mutlulukları sığdırmak. Kolaydır, dünyanın bütün engellerini bir anda aşmak.

Ancak, zaman bizden çok daha hızlıdır. Birbiri ardınca geçer yıllar…

Gençken kolay gelen her şey, sanki dünyanın bütün gerçeklerinin bir duvar misali önümüzde yükselivermesiyle bir anda imkânsız oluverir. Bizi Kaf dağına uçuracak kanatlarımız olmadığını fark ediveririz, birdenbire.

Gençliğimize dair anılarımızı hatırlarken hem tebessüm eder, hem de azıcık yüreğimiz burkulur; yaptıklarımıza ve yapamadıklarımıza.

Bir, “Bilge” rahatlığıyla bu sefer gençlere öğütler vermeye başlarız, engin tecrübelerimizle. Hani Cüneyt Arkın’ın ”Dünyayı Kurtaran Adam” filmine nazire, başrolde Dünyanın En bilge Adamı olarak “Dünyayı Yalayıp Yutan Adam” filmini çevirmeye başlarız.

Dünya hızla değiştiği için yaşlandığımızı unutup gençlik dönemimizdeki dünya gerçekleriyle öğüt vermekle kalmaz, adeta bunları birer kanun haline getiririz.

Çocuklarımızı, gençlerimizi bizim yakalayamadığımız fırsatları yakalayacak birer yarış atı haline getirmekten hiç çekinmeyiz.

”Mutluluk  gelecekte değil; çoğu zaman yaşanan anın ayrıntılarındadır.” sözünü unutup onları geleceğe koşullandırırız; onlar da hep mutlulukları fark etmeden tüketsinler ve gelecekte arasınlar diye.

Gözümüzden bile sakınırken onları, yaşamın en temel kanununu es geçeriz:

”Yaşam, kendi ayakları üzerinde durabilenlerin hakkıdır!”

Kimi zaman hâlâ çocuktur onlar, kimi zaman yetişkin. Onlar da şaşırırlar ne zaman ne yapacaklarını.Bir süre sonra elimizden hiç düşürmediğimiz kumandayla televizyondaki kanalları değiştirdiğimiz  gibi onların hayatını da değiştirip yeni baştan yazarız:”Benim oğlum büyüyünce Doktor olacak”, diye.Ama bu da yetmez, isteklerimiz de bitmez.Ertesi gün Subay, sonraki gün Bilim adamı yapıveririz onları.Çocuğumuza asla :”Ne iş yaparsan yap,kendi istediğin işi yap.Bunu da samimiyetle, doğrulukla yap,”demeyiz. Ona asla:”İnsan ol, dürüst ol, adaletli ol”,demeyiz. Çünkü adalet sadece bize özeldir, başkası asla hakketmez.”Hayatta önemli olan iyi bir etiket sahibi olmaktır; çünkü insanlar buna dikkat ederler.Ne kadar iyi bir insan olduğun değil; hangi koltukta oturup, ne kadar çok kazandığın ve başın sıkıştığında haksız da olsan tanıdıklarının olup olmaması önemlidir”.

Tabi ki  bir noktadan sonra damarlardaki o “deli kan” isyan bayrağını kaldırır. Genç ya dünyaya kapılarını kapayıp büyüklerinin istediği dünyanın insanı olur; ya da gücü dünyayı değiştirmeye yetmeyeceği için boş vermişlikler içerisine yuvarlanır; bazen fırtınalarla,bazen sessizce…

Lütfen gençlerimize televizyondaki haberlerden, yarışmalardan, dizilerden, maçlardan, bütün o saçma sapan programlardan daha çok zaman ayıralım. Karnını doyurup, üstünü giydirip cebine harçlığını verdiğimizde her şeyin bitmediğini;onların her zaman bizim ilgimize muhtaç olduğunu unutmayalım.

“Gençler toplumun geleceğidir. Geleceğimize yatırım yapalım…

                                                                                                         Metin TUNÇAY