Ulaşım
Ulaşım
Emirdağa Ulaşım
Konaklama
Konaklama
Nerede Kalınır
Nerede Yenir
Nerede Yenir
Yemeklerimiz
Yemeklerimiz
Tarihimiz
Tarihimiz
Emirdağ Spor
Emirdağ Spor

Onu her türkü söyleyişinde dinlediğimde kalbim burkulur, gözlerim nemlenir, uzak hasretlerin iç çekişleriyle maverai duygulara kapılırım. O, Emirdağ türkülerini, kendine özgü ses yapısıyla yüreğinden kopardığı feryat çığlığı ile söyler. Bu özellik, Emirdağ halkının birikmiş hüzünlerini, acılarını dillendirir. Emirdağ türkülerinin pek çoğu ağıt kaynaklı olduğu için zaten kendiliğinden bir kederin hikâyesini yansıtır. Ve bu keder hikâyeleri onun hüzünlü sesiyle birleşip kanatlanınca gönül evleri matem yurtlarına döner. O, Emirdağ türkülerini aslına en uygun havalandıran icracıların başında olanlardandır. Sesindeki eda ve renk, Türkmen gönüllerde bazen karlı- boranlı fırtınalar estirir, bazen de Yellibel rüzgârlarının yarpuz-kekik kokularını toplayıp getirir.
    Size çocukluk, gençlik dönemi arkadaşım Pınar Halaç’tan bahsediyorum. Kendisiyle dostluğumuz, gönüldaşlığımız hâlen artarak devam eden Pınar Halaç, insani vasıfları her zaman önde olan bir kültür adamıdır.
  Emirdağ türküleri; saf ve temizdir. O türkülerde kötü bir söze rastlayamazsınız. Sonradan eklenen bazı dizeler onların güzelliğini bozmaya yeltense de Pınar Halaç gibi kültür adamlarının varlığı sayesinde türkülerimizin asliyeti korunmaktadır.
   Emirdağ ve yöresi folklor yönünden zengin bir yerdir. Hele 50 yıl önce Türk kültürünün bütün özelliklerini Emirdağ’da görmek ve yaşamak mümkündü. Bizim nesil işte böyle bir ortamda yetişti. Emirdağlı pek çok kültür insanının çağdaş olması bu güzelliğin bir tezahürüdür. Bugün Emirdağ için yazan, okuyan, üreten pek çok şair, yazar ve folklorcümüz, Emirdağ kültürünü eserlerinde yansıtmaktadır.
  Pınar’ın babası Yağcı Çete (Mustafa Halaç) Emirdağ’ın türkü yakıcıları arasındadır. Pınar’ın yetiştiği ve hâlen ikamet ettiği Kacerli Mahallesi Emirdağ kültürünün yaşandığı ve yaşatıldığı yerdir. İşte Pınar Halaç’ın da kültür hayatı böyle bir ortamda oluştu. 12 Aralık 1954 doğumlu Pınar Halaç, ilkokul eğitimi gördüğü Atatürk İlkokulu’nda müsamerelerde görev alarak, türkü söyleyerek sahneye ilk adımını attı. Böylece Emirdağ türküleri, ağıtları ve diğer kültürel değerlerini araştırmaya başladı. Yine ortak gönüldaşımız Ozan Fakı Edeer’le birlikte kültürel konulara yoğunlaştı. Rahmetli Hüsrev Çelebi Yüceer başkanlığında 1973’te kurulan Emirdağ Folklor Yaşatma ve Yayma Derneği kurucuları arasında yer alan Halaç, arkadaşlarıyla beraber türkü derleme çalışmaları yaptı. Emirdağ türkülerini aslına uygun bir disiplin içinde kayda almışlardır. Adaçal, Al Fadimem, Sako Giyer Karadan, Harmana Sererler, Önüne Kuşanmış, Yoğurt Çaldım Kazana, Alikel Üstünde Bir Bölük Duman, Arap Atlar Aşılı, Basmam Yaylanıza, Çorabını Ördüğüm ve Ağılören türküleri bu çalışmalar sonucunda Türk Halk Müziği Sanatçısı Hale Gür’ün desteğiyle TRT repertuarına kazandırılmıştır.
   Pınar Halaç, pek çok Emirdağ ağıdını da yazıya geçirmiştir. Bunlar arasında; Kara Çorabını Çiviye Asmış, Gıldolak, Kara Hüseyin, Hacı, Altınımı Ben Boynuma Dizerim ağıtları bulunmaktadır.
 Pınar Halaç; üniversitelerin, folklor araştırmacıların  kültürel konularda baş vurdurduğu bir kültür adamı olarak bildiklerini karşılıksız vermekten, aktarmaktan zevk alan bir kişidir. Şahsen ben de zaman zaman kendisine danışıp düşüncesini alırım. Emirdağ türküleri denildiğinde adı ilk sıralardadır. Konserlerde Emirdağ ağıtlarını, türkülerini yürek sesiyle söyler.
   Sevgisinde, sevdasında sadakatin örneği olan Halaç, 2004 yılında sonsuzluğa uğurladığı eşi Memnun hanımın mezarını her Cuma ziyaret ederek vefasını göstermektedir.
  Pınar Halaç’ın genç yaşta kaybettiğimiz Cengiz Akın’la birlikte çıkardıkları Emirdağ türküleri kaseti hâlâ dillerdedir.
 Bir gurbet akşamında, sıla hatıra düşünce; hasret yürekte kor olur. Sol böğürde bir sancı başlar. Sanırsın sular yanar tutuşur. Akşam, kuşlar yurduna yuvasına dönerken, kanat çırpışlarına iç geçirilir. Suya inen akşamlar, daha bir kasvetlidir. İşte, o demde imdada kuşlar ve türküler yetişir. Hasretimizi, sevgimizi kuşlara ve türkülere emanet ederiz.
     Kahır çemberi, yakamızı bırakmasa da türkülerle avutmaya çalışırız gönlümüzü. Gurbet baştan başa kahır, baştan başa hasrettir; türküler, hasret acısını dindiremese de bir nebze olsun hafifletir. Türkülerimizdir, bizim şeceremiz. Bizi, hâlihazırda ve gelecekte yaşatır. Hüznümüz, sevincimiz , abatlığımız ve felaketimiz onlarla dillenir. O yüzden gurbette de sılada da türkü dinlenir,söylenir.  Çünkü, Anadolu’da hasreti hem gurbetteki çeker, hem sıladaki. Bizim lügatimizde hasret ve gurbet sözcüğü diğer dillerden daha derin anlamlar taşır. Biz bu duyguları Pınar Halaç’ın hüzünlü sesinden esinleniriz.
   Pınar Halaç; aslıyla asaletiyle, dalıyla gölgesiyle Türkmen ruhunu ilmek ilmek işleyen bir gönül ve kültür insanı olarak verdiği hizmetin karşılığını gördüğü sevgi- saygıyla almaya hak kazanmıştır.