Gönderdikleriniz

Ayrıntılar

Üst Kategori: Sizden Gelenler

Son Güncelleme: 11 Ocak 2012

Yüce dağlar başında kar ile duman

Kahpe felek vermiş, katlime ferman,

Tükendi  gücüm, kalmadı derman

Değme bana felek, gönlüm hoş değil.



Mesken oldu gurbet, inan yurt değil,

Bin bir çilem var, bir tek dert değil

Yüreğimde fırtınalar, hava  kış değil

Değme bana felek, gönlüm hoş değil.

 

Bi çare kalmışım, ıssız yollarda

Ötmüyor  bülbül, kurumuş dallarda

Ak doldu saçlarım, acımasız yıllarda

Değme bana felek, gönlüm hoş değil.

 

Dayandığım duvarlar bir bir yıkıldı

Yemyeşil umutlarım kurutulup, yakıldı

Kan ağlayan yüreğime tuzlar ekildi

Değme bana felek, gönlüm hoş değil.

 

Geleceğim karanlık, umutlarım kaybolmuş

Dertler azat, sevinçlerim hapsolmuş,

 Yorgun gözlerime yaş yerine kan dolmuş

 Değme bana felek, gönlüm hoş değil.

 

Aşk yerine, vurgun yedi yüreğim

Bin dualar etsem, olmaz dileğim

İçim kan ağlıyor, nasıl güleyim

Değme bana felek, gönlüm hoş değil.

 

Çaresizim, azap ile geçer günlerim

İnan ki asırlarca, bitmez dertlerim

Umutsuzca bir ışığı beklerim

Değme bana felek, gönlüm hoş değil.

 

                  Erol OKUTAN
 

Ayrıntılar

Üst Kategori: Sizden Gelenler

Son Güncelleme: 03 Ocak 2012

Herkes nasibine düşeni alsın
Rızkına ayrılan pişeni alsın
İstersen tekeldeki şişeni alsın
Hakkını alsın şaşmasın Hakdan
Rızkını verir yaradan yoktan

Gurbet kuşlarını hedef alma
Doğru tart sakın hakkı çalma
Hayır er başını derde salma
Az versin bereketi bol olsun
Maddiyat hayırlı kul olsun

Çoğunu bilirimde diyemem
Senin gibi haram lokma yiyemem
Haktan sonrasına boyun eyemem
Bir nefes değilmi senin varlığın
İki cihan için olsun senin karlığın

Mülk sahibine muhkem kayıtlı
Yüce beyler geçti şahşalı atlı
Emanetin söylermisin kaç katlı
Biriktirme hele öteye bak
Zaten öyle diyor kuluna hak

aza razı ol dostum aşırı gitme
Her canlıya sakın zulmetme
Azazilin yolunda hiç gitme
Şükür et nimetlere sayısız
Orası biliyorsun hep dayısız

Yine karıştırdım bilmeden
Hesabını yap durma ölmeden
Biriktirme ağam hayra vermeden
Hepsi buranın malı yerinde dursun
Yürü dostum uğurlar olsun

Biri rüya idi geldi de geçti
Kimi bardaktan kimisi şişeden içti
Aşık halile acaba kimler şişti
Doğruyu söylemek suçmu oldu
Bu çarşı kaç kere boşaldı doldu

Halil Sarı

Ayrıntılar

Üst Kategori: Sizden Gelenler

Son Güncelleme: 27 Kasım 2010

Ne koşturuyorsun ardından
Kimileri etmedin mi yurdundan
Öldürürsün sen beni derdinden
Can para canan para

Koştum ardından tutamadım
Lokma oldun yutamadım
Senin derdini atamadım
Sağlık para insanlık para

Gittiğin yere akıyorsun
Yuvaları yıkıyorsun
Yüce dağlara çıkıyorsun
Dert para derman para

Anayı kızdan ayırıyorsun
İstediğini doyuruyorsun
Sen şeytanı kayırıyorsun
Din para iman para

Ömrümü ardında bitirdim
Hep kaçtın ben getirdim
Hangi eksiğimi yetirdin
Beden para nefes para

Latsın uzzasın menatsın
Sevdiğine elbet kanatsın
Aşık: Halil ne inatsın
Cennet para cehennem para.

Halil SARI

Ayrıntılar

Üst Kategori: Sizden Gelenler

Son Güncelleme: 26 Kasım 2010

Bir ilçe düşünün Anadolunun kavşak noktasında. İzmir, İstanbul, Zonguldak, Antalya'ya 5'er, Ankara ve Konya'ya 3 saat uzaklıkta.

Bir ilçe düşünün kaderiyle başbaşa bırakılmış. Yetiştirdiği tarım ürünleri, hayvancılık ve avrupadan gelen eurolarla yıllardır kendi kendine geçinip giden, çevresinde bulunan kendi nüfusunun yarısı kadar büyüklükteki ilçeler kadar bile devletten destek göremeyen. Yıllardır dillendirildi iktidar partisi ile aynı partiden belediye başkanı çıkartamadığı için devlet desteğinden mahrum kaldığı fakat iki dönemdir iktidar partisi ile aynı partiden belediye başkanı çıkartamasıda kar etmedi bu garip ilçeye. Eğer bir ilçenin adı Emirdağ ise destek alamamasının en büyük sebebidir isminin Emirdağ olması.

Emirdağlı kendi başının çaresine bakmasını bilen, kurt misali kendi işini kendisi görendir her zaman. Gurbet göbek adıdır Emirdağlının sıla özlemide soyadı. Kim bilir belkide gurbet acısındandır Emirdağ Türkülerin yanıklığı. Emirdağlı ya köyünde kalıp varsa imkanı çiftçilik ve hayvancılık yapacak, ya az sayıda küçük çaplı esnaflık yapacak, her Türk vatandaşı gibi  kazandığı 3-5 kuruşun vergisini verecek ya da gavur ellerine gidecektir acıyla, kahırla, özlemle yoğrulan ekmeğini kazanmak için. Çünkü Emirdağlının çalışıp ekmeğini kazanabileceği ne devlet eliyle ne de özel sektör eliyle fabrika gibi iş sahaları yoktur. Bırakın iş sahasını Türkiyenin dört bir tarafına yapılan duble yolların Çifteler Emirdağ sınırında bıçak gibi kesildiğini görmek bile şaşırtmaz anadolunun göbeğinde unutulan Emirdağlıyı. Bu sebeple avrupaya gitsin kurtulsun mantığı ile genç kızlar ve erkekler evlendirilmektedir hiç tanımadığı kişilerle. Boşanma oranının en yoğun olduğu ilçe olmasının bir önemi de yoktur Nasrettin Hocanın göle yoğurt çalması gibi ya tutarsa... Tutmasa da yapacak fazla bir şey yoktur kağıdını, küreğini, oturumunu alsında avrupaya gitmiş kurtulmuştur "O" artık yakınlarının gözünde. Emirdağ'da, köyde kalsa ne yapacak ki tarla tapan yoksa, iş sahası zaten yok.

Emirdağlı bölünecek parçalanacak gurbetin acısıyla, kahrıyla, memleket özlemi ile yanık yanık türküler söyleyerek yoğrulula yoğrula ekmeğini kazanacak ama yinede devletine yük olmayacaktır. Çünkü onun ilçesinin adı, siyasi partilerin oy isterken hatırladığı Emirdağdır. Herşeye rağmen Emirdağlı olmak bir ayrıcalıktır Emirdağlı için...

Ayrıntılar

Üst Kategori: Sizden Gelenler

Son Güncelleme: 27 Kasım 2010

Emirdağ gündemini yaklaşık 5 yıldır yakından takip ediyorum. Aynı zamanda mümkün olduğunca da ilçemiz ile ilgili organizasyonlara katılmaya çalışıyorum. Bugüne kadar yaşadığım izlenimlerim sonucu neden Emirdağ gençliğinin bir araya gelemediği sorusuna net bir cevap bulabilmiş de değilim. Örneğin Emirdağlı olup ta üniversite okuyan gençlerimize ne kadar sahip çıkıyoruz?
Burada acı bir gerçekle yüzleşmemiz gerekiyor. Yeni yetişen gençlerimize yeterince sahip çıkmıyoruz, bu gençleri bir araya getiremiyor ve de bu gençlere Emirdağ sevgisini aşılayamıyoruz. Bunu söylememdeki amacım bu gençlerimize yardımcı olmak. Marmara Üniversitesinde 5 yıllık üniversite  hayatım boyunca kendi çabalarımla İstanbul’da yaşayan Emirdağlı hemşerilerimize ulaşma fırsatı buldum. Sağ olsunlar bugüne kadar ulaştığımız insanlar bizlere İstanbul’da kol kanat gerdiler. Bu tanıştığım insanlar vesilesiyle diğer hemşerilerimizin staj işlerini hallettik. Burada vurgulamak istediğim nokta nesil farkını yaşıyoruz ve gençlerimizle orta yaş üstü hemşerilerimizi buluşturamıyoruz. Amaç gençlerimizin sıkıntılarını dinleyelim, onların sorunlarına çözüm üretelim, birlik ve beraberlik duygusunu aşılayalım, hemşericilik bağlantısını gerçekleştirelim. İstanbul’da birçok ilin dernek ve vakıfları öğrencilerini haftada bir veya ayda bir kez bir araya getiriyor, yemek veriyor veya bir etkinlik yapıyor. Üniversitelerin bahar şenliklerinde stant kuruyorlar, memleketlerini tanıtıyorlar. Bunu aslında bizler rahatlıkla yapabiliriz. Mesela Eskişehir Emirdağlıların yoğun olarak yaşadığı bir şehir ve buradaki üniversitelerde okuyan Emirdağlı öğrenci sayımızda oldukça yüksek. Osmangazi Üniversitesi’nin bahar şenliğinde kampüs içerisine bir topakev kurulup, önünde de bazlama yapılsa ve üzerine Emirdağ kültüründen bir şeyler yazılsa güzel olmaz mı? Marmara Üniversitesi bahar şenliklerinde bazlama yapan bayanlar çok ilgi görmüştü. Biz bunu topakev ile birleştirip yapsak bence çok ilgi çekecektir. Bunu belediyemiz ile görüşüp gerçekleştirebiliriz.
Bir diğer önerimde Eskişehir Emirdağlılar Vakfı’nın burs alan öğrencileriyle ilgili. Yıllarca burs verilen öğrencilerin neden bir araya getirilip tanışma imkanı sağlanmadığını henüz anlayabilmiş değilim. Oysaki bu öğrenciler bir araya getirildiğinde kendilerine sahip çıkıldığını düşünmezler mi? Emirdağ kültürümüz yeni nesil gençliğe anlatılmış olmaz mı? Bir diğer mevzu ise diğer illere giden öğrenci arkadaşlarımızla o illerdeki Emirdağlı hemşerilerimiz buluşturulamıyor. Bir öğrenci gittiği ildeki hemşerisi ile bir çay içse bu bence öğrenci için çok şey ifade eder. En azından ben burada yalnız değilim hissine kapılır. Bu bir öğrenci için çok anlamlıdır bence. Eğer bizler bu öğrencilere şimdi sahip çıkmazsak, ilerde önemli bir konuma geldiğinde bu öğrencimizi kazanmak çok zor olur. Çünkü önceden Emirdağ sevgisi, Emirdağ kültürü bu gencimize aşılanmamıştır. Bu öğrencilerimizi bana göre öğrencilik hayatındayken kazanıp desteklememiz şart. Yoksa sahip çıkılmayan insandan sahip çıkmasını beklemek çok zor olacaktır. Bugün gelecek vaat eden birçok gencimiz var ama biz bu gençlerimizi istihdam etmek için neler yaptık? Mesela Belçika’da bir üniversitede yüksek lisans ya da doktora imkanı için onları destekledik mi? Hep övünürüz ya Belçika’da Emirdağlı çok diye.. İşte okuyan bu gençlerimize Belçika’daki bürokratlar aracılığıyla bir üniversite ile anlaşıp yüksek lisans imkanı yaratılsa fena olmaz değil mi? Bunun gibi birçok sıralanacak öneri ortaya koyulabilir. Bu noktada okuyan gençlerimizi bulup onlara mutlaka söz hakkı vermeliyiz. Eğer Emirdağ olgusunun sadece kimlikte ve mazilerde kalmasını istemiyorsak…

Ziya Ekşi

Ayrıntılar

Üst Kategori: Sizden Gelenler

Son Güncelleme: 24 Kasım 2010

SEVGİLİ ÖĞRETMENİM,
Beni tanıdığını, beni anladığını biliyorum. Sana güvenerek içimden geleni seslendirmek istedim...
...

Hayat bu, kimi ağlar kimi güler; sen gülümse öğretmenim. Özün güldükçe yüzün gülüyor. Her gülüşün bin ilaca bedel ...
Hareketlerimizin en kalıcısı nezaket ... Her zamanki gibi kibar ol öğretmenim.
Hem hatıralarımda yaşıyorsun hem hatıralarımı yaşatıyorsun. Davranışlarınla terbiye et öğretmenim.
Ara sıra yanlışlarını görüyorum. Görüyorum ama bunları unutuyorum hemen. Hayatın en büyük esası, samimilik ... Samimiyet içten olmalı ... Samimi ol öğretmenim.
“İyi insan olmak için dışarılara gitmeye lüzum yok.” dersin. İçimizdeki işe yaramaz unsurları atmamızın yetebileceğini söylersin. Bunun farkındayım; iyimser ol öğretmenim.
“İnsanların itibarlısı cömert olanıdır”. Bu yüzden cömert ol öğretmenim.
Sabır, kuvvetin bir başka adı … Kuvvetini koru öğretmenim; sabırlı ol.
“İyiye başla; iyi başla” diye bellettin hep. Başaracağıma inandır öğretmenim.
İnsana büyüklük veren şey, düşüncedir. Daha iyi düşünmeyi öğrenmek istiyorum. Düşündür öğretmenim.
Hakikat önce hayalle başlar. Hayal gücüne sahip olmak, bilgi sahibi olmaktan daha önemli... Hayallerimi zenginleştir öğretmenim.
Çok bilenler az konuşuyor; az bilenler çok ... Buna sen de sabredemiyorsun. Sen sıkıldıkça ben daha çok sıkılıyorum. Sıkıcı olmak, kendine ve bana en büyük ceza ... Asla sıkıcı olma öğretmenim.
Senin sükûnetin, benim huzurum, benim güvenimdir. Sakin ol öğretmenim.
En küçük dokunuşun bana en büyük manivela... Yerinde ve zamanında, lütfen, dokun bana öğretmenim.
“Marifet iltifata tabidir.” dersin. Takdirde cömert ol öğretmenim. Eleştiriyi özel almak isterim; tenkitte cimri ol öğretmenim.
Korkutursan ikimiz de korku içinde yaşarız. Korku, bütün meziyetlerimizi engeller. Korkularımı azalt öğretmenim.
Geleceğimden kaygılıyım. Kaygılarım, zihnimi yanlış kullandırıyor. Kaygılarımı azalt öğretmenim.
Bana başardığım kadar değer verirsen olduğum gibi yaşamaya devam ederim. Eğer bana başarabileceğim kadar değer verirsen olmam gereken yere kadar yükselebilirim. Önemli olduğumu hissettir öğretmenim. Benimle yeteri kadar ilgilen öğretmenim.
“Adalet, solmayan çiçektir.” Adil ol öğretmenim.
Bilgiyi öğrenmenin yollarını biliyorum. Duygularım aklımı karıştırıyor. Bilgiyi kullanmak için doğru kararlar vermek zorundayım, bunu da biliyorum. Bunlar için aklımı kullandır öğretmenim.
Birbirimize haksızlık ettiğimiz zamanlar da var. Alışkanlığa alışkanlıktan uzak durmak istiyorum. Doğruyu bulmak, doğruyu hissetmek, doğruyu yaşamak istiyorum. Suçumu aşmayan cezalarıma razıyım. “Taş yiyen baş, uslanmalı.”... Yanlışımı azalt öğretmenim.
İyiliklerin takipçisi olmazsam kendimi kötüden ve kötülüklerden koruyamam. İyiliğin hiçbir zaman boşa gitmeyen yatırım olduğunu yaşamak istiyorum. Kötüden, kötülükten uzaklaştır öğretmenim.
İnsanları yargılarsam sevmeye zamanım kalmaz. Sen de beni yargılama öğretmenim.
“Söz, kalptekinin tercümanıdır.” derdin hani. Senin sözlerin can azığı ... Anlamak için dinlemek gerektiğini hep söylerdin. Beni dinle öğretmenim.
Önceliğimiz verimlilik değil mi? Başarısızlık yok; sadece sonuçlar var değil mi? Ne yapacağımızı hep biliriz değil mi? Önümü aç öğretmenim.
İşe yaramayan gerçeği ne yapayım? Gerçeği taşıyacak güce sahip olmak istiyorum. Gerçeklere yakınlaştır öğretmenim.
“Sevgi; bilmenin, anlamanın meyvesidir.” demez misin hep. İnsanın en büyük mutluluğu sevebilmesidir. Sevmediğin zamanlar sever gibi yapma. Beni gönlünle sev, kendini sevdir öğretmenim.
Ölçülü sev ki kalımlı olsun öğretmenim.
Gözümü budaktan sakınmıyorum ama gözümün ucuz olmadığını da biliyorum. Beni cesaretlendir öğretmenim.
Her emeğin bir değer olduğunun farkındayım. İnsanın değerinin iş olunca ortaya çıktığını da biliyorum. İşimi kuralına göre yapmak görevim ama bu kurallarda söz hakkım olsun istiyorum öğretmenim. İstemek, değişimin ilk şartıdır. İste, istet öğretmenim. Her şeye rağmen isteklendir, yüreklendir beni öğretmenim.
İnsanlar diğer insanlarla aralarına ya duvar örüyor ya köprü kuruyor. Ben, köprü kuranlardan olmak istiyorum. İletişim becerilerimi geliştir, pekiştir öğretmenim ...
Sevinçle ıstırabım arka arkaya geliyor. Durmadan kurulup durmadan dağılıyorum. Ne kadar çaba göstersem de kontrol edemeyeceğim durumlar var. Eminim sende de aynı ... Rahatla, rahatlat öğretmenim.
Niçin öğrenmem gerektiğini, öğrendiğim zaman bu bilginin ne işe yarayacağını, bilgilerimi nasıl kullanacağımı kavrat. Ne yapacağımı değil ne yaparsam ne olacağını söyle öğretmenim.
Bilmek, bildiğimi de yapmak istiyorum. Tekrarı kavrat öğretmenim.
Beklentilerimi artır öğretmenim. Fark edilmek istiyorum.
Donuk hayatımı renklendirmek istiyorum. Beklediklerimi kontrol et öğretmenim.
Beklemeyi öğret öğretmenim.
Yapamazsın dediklerini yapınca daha çok eğleniyorum. Kendi kendimle de eğlenmek istiyorum. Eğlendir öğretmenim.
Problemlerle karşılaşınca çözümlerde bocalıyorum. Azim olmazsa çözüm olmayacağını kavrat öğretmenim.
Bencillikten uzaklaştır öğretmenim.
Cahile cüret verme öğretmenim.
Hem derdin insana yol gösterdiğini biliyorum hem dertlerimin paylaşılınca azalacağını ... Derdimi dinle öğretmenim.
Herkesin kusuru var diye bellettin bana. Büyük kusurlardan uzak durmak istiyorum. Küçük kusurlarımda bana hak ver; kusurlarımı kapat öğretmenim.
Yanlış hareketlerim de olacak. Beni anla. Özellikle cezalandırabileceğin zaman beni affet öğretmenim.
Değer verdin öğretmenim. Değer verdin ve değer kattın.
“Ya mum ya ayna ol öğretmenim.”
Beni sevdiğini biliyorum öğretmenim. Güvenilmenin sevilmekten daha büyük iltifat olduğunu da biliyorum. Bana güven öğretmenim; “güven ama takip et.”
İsteklerimin çokluğu, seni yıldırmasın.
Düşe kalka ama dosdoğru öğretmenim dosdoğru ...
Bana verilen ve senden alınanı hep merak ettim. Anladım ki:
“Ver ver hiç alma kanunudur bu mesleğin.
Arayacaklar seni öğretmen ama
Kanatlarında olacaksın meleklerin.”

Öğrencin
Özcan Türkmen