Gönderdikleriniz
- Ayrıntılar
- Üst Kategori: Sizden Gelenler
Bir Zalım Poyrazla ağlar Adaçal
Eteğinde Yorgun Dedeler uyur
Badem ağaçları yeşerir dal dal
Yergöçüğü her gün burnundan solur
Melekler mi içti Gaklık ta suyu
Çayıra umutla kazıldı kuyu
Kızların yine mi değişti huyu
Düğün çiçekleri dalında kurur
Emirbaba yücelerden seslenir
Yellibeli çobanlarla hislenir
Yedikapı karsuyundan beslenir
Çayderenin şavkı çağlara vurur
Babamın gülüşü anamın sesi
Alnımda dedemin veda busesi
Tenimde yarimin sıcak nefesi
Orda çocukluğum gençliğim durur
Bucakta kilimler serilen damlar
Gabadır ardıçlar baygındır çamlar
Dingin ikindiler serin akşamlar
Toprağı erenler yiğitler korur
Sılamın hasreti gelince dile
Dualar ederim bitsin bu çile
Ölünce gurbete gömseler bile
Ruhum Emirdağı mutlaka bulur
Emirdağa Hasret
Karakışlar ilkbahara dönerken
Yellibel de kar gülleri açtı mı?
Akbulutlar Emirdağ’dan inerken
Çayderesi yağmurları içti mi ?
Emirbaba şu dağlara vurulmuş
Yorgun dede bı yul erken yorulmuş
Topakevler aleycikler kurulmuş
Türkmen beyi yaylasına göçtü mü?
Bahar gülü erken açar bucakta
Mis kokulu çalba kaynar ocakta
Yavru canlar neşe saçar kucakta
Bademlikte ibibikler uçtumu
Yer göçü bir bilinmez kuyudur
İncilinin piren kazmak huyudur
Kaklıkta içilen yağmur suyudur
Adaçala gökkuşağı düştümü
Alın teri harman eder yazları
Çoban yarımcada güder yozları
Görücüye çıkmaz olmuş kızları
Yiğitlerin uykuları katçımı
Karacaörende başak altın sarısı
Bağbostanla geçti ömnrün yarısı
Haremide türkü söyler birisi
Aşıkların yürekleri çoştu mu?
Gurbet elşde ufukları kolladım
Hasretimi zafa koydum pullladım
Bir ak kuşun kanadında yolladım
Emirdağın şafağından geçti mi?
Fikret Akın’ın basılmakta olan 7 Şiir Kitabı
Hüzünlü Bahar ‘dan alınmıştır
- Ayrıntılar
- Üst Kategori: Sizden Gelenler
'Oraya çıkmaya çalışma,düşersin,sonra kolun kanar' 'merdivenden tek başına inmeye kalkma,düşersin,bacağın kırılır'
'koşma,canın yanar,hastahaneye götürmek zorunda kalırız,doktor iğne yapar' gibi çocuğun özerk ve girişimci nitelikteki davranışlarının sürekli felaketlere yol açabileceği duygusunun verilmesi yanlıştır.Bu durum çocuğu,kendi başına karar veremeyen,ürkek,pasif,çekingen hale getirebilir,öz güven kaybına yol açabilir.
Ebeveynlerin,çocuklarını korumak zorunda olduğunu,ancak bunu yaparken dozunun ayarlanması gerektiğini ifade ederek,"bu ayarlanırken çocuk,eylemlerinin sonuçlarına ilişkin korkutulmamalıdır.Bu tür tutumlar,çocukta anne ve babadan ayrılma kaygısı yaşamasına yol açabilir.O zaman da çocuk,yanında anne babası olmadan hareket edemez,karar veremez,birey olamaz ve özerkliğini kazanamaz."uyarısında bulundu.Ayrılma kaygısının gelişmesi halinde öğretim döneminde "okul reddi"ne yol açabilir.
Bazı anne babaların,çocuğun yerine herşeyi yapma eğiliminde olduğunda;"bunun ebeveynlerce bazen zamansızlıktan,yoğun iş temposundan,bazen titizlikten,mükemmelliyetçilik anlayışından,bazen de çocuğun kendi başına beceremeyeceği endişesi ile yapmaktadırlar.Bu tutumun çocuğun okul öncesi dönemde kazanabileceği becerileri olumsuz yönde etkileyebilmektedir.
02.01.2010
Ertuğrul ALTINEL
Emekli,Emirdağ Huzur Evi Müdürü
Eskişehir
- Ayrıntılar
- Üst Kategori: Sizden Gelenler
60´lı yıllarda başlayan ve dalga dalga tüm Batı Avrupa´yı sarmalayan ve 90´lı yılların başına kadar yaklaşık 30 yıl süren genel mutluluk manzarası yerle bir oldu !
Aynı 20 yıl önce, 1989 da yıkılan Berlin Duvarı gibi…
Günümüzde ise mutluluk peşinde koşmaktan bitap düşmüş Avrupalı mutsuzluk içinde çırpınıyor.
Filmlerde, kitaplarda, iktisatçıların araştırmalarında, her yerde, her an, ondan bahsediliyor…
Anvers yakınlarında bir okulun birinci sınıfında "mutluluk bilimleri" dersi verilmeye başlandı !
***
"Mutlu olmak" bu asrın başında birincil öncelik olarak entegre oldu yaşam felsefelerine.
Avrobarometre´ye göre, 2009 ilkbaharında yaşamlarından mutlu olduklarını ifade eden Belçikalı oranı % 91 idi.
Ve bu oranla, İskandinav ülkeleri ve Lüksemburg´un ardından Avrupa altıncısıydılar.
Ekonomik krize, Fortis´in satışına ve tüm olumsuzluklara rağmen 10 üzerinden 6,9 puan veriyorlardı yaşam standartlarına…
Ankete katılan % 15 kadarı ise, yani mutlu azınlık, 10 üzerinden 9 veriyordu.
***
Mutluluk arayışı bütün kültürlerde mevcut evrensel bir içgüdü…
Nerede insan varsa, orada mutlaka mutluluk arayışı da vardır.
Mutluluk kavramı ABD´de Anayasa´ya bile yazılmış.
Ve işte yine aynı ABD´de pozitif psikoloji rüzgârları esmeye başladı.
Bu akım Avrupa´da da yankı bulmaya başladı.
90´lı yılların başlarında Atlantik ötesinde başlayan araştırmalara göre birey beyin yapısına etki edebilir, mutluluk derecesini ayarlayabilir, bu amaçla değişik teknikler (meditasyon, spor…) kullanabilir, ve nesneleri algılama şeklini değiştirebilir.
Ve bunları geçmişe takılı kalmadan ve gelecekten korkmadan yapabilir…
İşte bu pozitif psikoloji kurallarına göre kişilerin mutluluğunun % 50 si genetik belirleyicilere, % 10 u yaşam çevresine (sağlık, para, konut, istihdam,…) ve % 40 ı ise iradesel etkinliklere, yeni fazilet dairesine dahil olmaya, bağlıymış…
Yani onlara göre mutluluk mutluğu getirir ve mutluluk bulaşıcıdır gibi bir durum sözkonusu olan !
Önemli olan derin olmasa da pozitif heyecanlar yaşamakmış.
Yani arada bir derin heyecan değil, hafif de olsalar sık sık yaşanan küçük, küçücük, önemsiz gibi algılanan heyecanları çoğaltmak ; iyimserlik havuzunda serinlemek gerekliymiş…
***
Peki mutluluğun formülü var mıdır ?
Diğer bir deyişle insanı mutlu kılan nedir ?
Belli bir ekonomik kalkınma düzeyinden sonra kesinlikle para değil !
Yani kısaca "Parasızlık mutsuz kılabilir, fakat çok parası olanlar çok mutlu olur" diye bir kural yoktur.
Ve parası çok olanlar genellikle hayatın küçük zevklerinden yararlanamıyorlar…
Tatmin edilen bir arzunun yerini hemen başka bir arzu alıyor ve mutlu olduklarını hissetmeye zaman bulamıyorlar.
Mutluluğa etki eden diğer göstergeler arasında sosyal çevre, inançlar – inançlı insanlar daha mutlu oluyormuş – eşli veya aileli olmak ve sağlık durumu sıralanıyor.
***
Avrupalı kolay kolay mutluyum demez ve mutlu olsa da göstermez.
"Mutlu aptal" deyimi daha çok Avrupa´da kullanılır.
Mutluluğun kişinin kendi iradesine bağlı olduğu iddiasını liberal ideolojinin desteklediğini söylemeye gerek yok sanırım.
Liberalizm, yani özgürlükçülük bireysel atılım ve girişimleri kamçılar.
Başarırsanız ne alâ…
Halbuki başarısızlığın maliyeti çok ağır olabilir ve altında kalabilirsiniz…
Yaşamak, yakışıklı veya güzel kalmak ve olabildiğince uzun zaman sağlıklı kalmak kim istemez ?
Peki herkesin estetik cerrahiye veya doping ilaçlarına yetecek parası var mı ?
Şimdi "istersen başarırsın" modası yaşanıyor her alanda…
Koskoca bir yalan…
Zira dünyaya gelen hiç kimse ailesini ve genetik yapısını seçmiyor ; kendinde buluyor.
Yarış eşitler arasında aynı kurallara bağlı olarak yapılırsa anlamlıdır !
Gerçekte ise, hiç kimse mükemmel değildir, olamaz, zira mükemmellik Allah´a mahsustur.
***
Yeni bir akım belirginleşmeye başladı bile…
Belki de Avusturyalı İvan İllitch´in "Küçük Güzeldir/Small is beautiful" başlıklı kitabı ile başlamıştı 1973 yılında.
Çevrecilerin siyasi mücadelesinin katkıları da inkar edilemez şüphesiz.
Günümüzde eski elektronik eşyalar çöpe atılıp en yeni modellerin üzerine atlanmıyor.
Başta enerji konusunda olmak üzere, tasarruf önlemleri alınıyor…
Küçük mutluluklar kovalanıyor, keyif veren mekanlarda kahve içiliyor, sıcak banyolar yapılıyor, takas dükkanlarına gidiliyor, karşılıklı kıyaklar yapılıyor, balkonda maydanoz yetiştiriliyor ve yemek hazırlama derslerine gidiliyor…
Sakin bir eda ile, stresten kaçarak, molalar vererek ; hayatın tadına vararak…
Doğala, gerçeğe, öze dönüş başladı !
Örneğin ben dün plakamı teslim ettim, araba kullanmamaya karar verdim.
Hem sağlığım, hem de sağlayacağım maddi tasarruf için.
Türkiye´deki çocukluğuma geri döndüm bir anlamda…
Şimdi basit yaşama ve ihtiyacın kadar tüketme dönemi.
Bu dönüşüm dünden bugüne, hemen olacak, gerçekleşecek bir fenomen değil elbette !
Ama başladığını ben hissediyorum, görüyorum ve yaşıyorum.
2009 da tüketim ve satınalım alışkanlıklarını değiştirenlerin oranı % 20.
Hiç yabana atılacak bir rakam değil.
***
Fransız yazar Jules Renard (1864-1910) "Mutluluğun evi inşa edilse, en büyük odası bekleme salonu olurdu" diyerek uyarıyor sabırsızları.
Bence son derece haklı olarak.
Yine başka bir Fransız olan şair Jacques Prévert (1900-1977) ise "Mutluluğumu giderken yaptığı gürültüden tanıdım" dediği harikulade cümlesinde sahip oldukları mutluluğun farkında olmayan aymazları ne güzel dile getirmiş…
Benim şahsi kanaatim odur ki mutluluğa giden yol şükretmekten geçer…
Yakup Yurt ©
Brüksel, 02 Ocak 2010
- Ayrıntılar
- Üst Kategori: Sizden Gelenler
Çoban Türküleri okşar içimi
Kaval seslerinde şen bülbül vardır
Yaylakadaki yurdlar bekler göçümü
Guruba karışmış ince tül vardır
Göğsü yeşillenen Emirdağları
Koynunda büyütür irem bağları
Kuşlar kanadında taşır çağları
Yavşanlar içinde gonca gül vardır
Turnam selam götür doğduğum yere
Gönüllere aksın yine Çaydere
Gölcük yaylasında yılda bir kere
Çiğdemler içinde mor sümbül vardır
Yellibel’den gelir gök gürültüsü
Oluklu da yarpız yerin örtüsü
Hasreti dindirir yayla türküsü
Karakovanlarda taze bal vardır
Sitare çiçekli tekne çukuru
Küdüklü Alıçlı Karaçamuru
Ağıllıkkaya da karar hamuru
Sönmüş ocaklarında sıcak kül vardır
Dona da akmeşe, Dandında sedir
Zibetli Yassıyurd kuytu yerdedir
Kızdoğdu açılan pembe güldedir
Yağlıpınarında uçan çil vardır
Gedikte Seki de ötüşür kuşlar
Göğüste guytuluk yapılır taşlar
Tahta sofralarda yenilir aşlar
Ocak başlarında tatlı dil vardır
Boynunda gümbürdek dağlıç koyunun
Yayla sevdasıdır oğuz soyunun
Çifte topakevli türkmen Beyinin
Atının sırtında örme çul vardır
Fikret Akın’ın basılmakta olan 7 Şiir Kitabı
Hüzünlü Bahar ‘dan alınmıştır
- Ayrıntılar
- Üst Kategori: Sizden Gelenler
Üzerinde yılların verdiği boş vermişliğin,dışa verdiği göçün getiri olarak geri dönmemesi,işbilmeyen siyasilerin dar hemşericilik anlayışının hakim olduğu Emirdağ ımız hak ettiği yerde malasef hiç olamadı.Emirdağ içinde ve dışında yetişmiş ve başarılı insanlarımızla hep övünürüz ama bu dinamiklerimizi Emirdağ ın geleceği için şimdiye kadar maalesef hiç kullanamadık.
Derneklerin tertiplediği gecelerde isimleri anons edilir,güzel Tabandan oynanır, mikrofonu da ellerinden hiç eksik etmezler, konuşulanlar, vaadler hep gecenin sonunda temenni olarak O salonlarda kalırdı.
Geçtiğimiz Mart ayındaki Mahalli seçimler ile Emirdağ ın kaderi değişmeye başladı. Akıl,Mantık hislerimizin önüne geçti.Yıllarca komşu ilçelerin başarı ile uyguladığı iktidar yanlısı Belediye Başkanlığı nı artık son iki dönemdir Emirdağlıda uyguluyor;İktidarın nimetlerinden faydalanmanın yollarını arıyordu.Birinci dönem de bunun altyapısı oluşturuldu,daha doğrusu yollar öğrenildi.
İkinci dönemde ise birazda Belediye Başkanı Cengiz Pala nın Cesur kararları,Emirdağ sevdası ile buluşunca ortaya değişim çıktı.Emirdağ değişiyor,gelişiyor.Bakmayın siz bazı esnafların öldük bittik edebiyatlarına.Şehirde göz ile görülür değişimler yaşanıyor.Eskiye alışmış miskinler ve menfaatlerine dokunulanların cılız feryatları da zaman içerisinde bertaraf edildi.Onlarda anladılar ki yapılanlar Şehrin menfati için.
Şimdiye kadar Belediye Başkanının yaptıklarını yazıp onun borazanını çalacak değilim;onu yapan arkadaşlar zaten mevcut.Emirdağ dışında ve Yurtdışında Emirdağ için yapılanların Emirdağ ın geleceği için müspet adımlar olarak yorumlanması,bizim gibi Emirdağ sevdalıları için mutluluk kaynağı oluşturmaktadır.
Artık göçten yorulmuş ,Aşı ve işi olan, Her türlü alt yapısı bitmiş, Kültürel ve Sosyal tesisleri nin yanı sıra Adaçalın gölgesinde yükselen fabrika bacalarının yükseldiği, İnsanları mutlu ve mürevveh bir Emirdağ hayalinin çok çabuk gerçekleşmesi dileklerimle ;
Yeni Yılın Kutlu Olsun Emirdağ ım.
Şükrü SAĞLAM
www.topakev03.com
- Ayrıntılar
- Üst Kategori: Sizden Gelenler
Terk ettim sılayı gurbete düştüm
Havasını özledim Emirdağımın
Avrupa deyip burayı seçtim.
Suyunu özledim Emirdağımın.
Nasibimiz oldu bu koca şehir
Kaderde ne varsa edilmez tehir
Burda da var Deniz ve Nehir
Çayderesini özledim Emirdağımın.
Gurbet el bizlere oldu vatan
Emirdağımdır gönlümde yatan
Özlemdir,hasrettir bizleri yutan
Kokusunu özledim Emirdağımın.
Belçika isterse altınla dolsun
Her şey sahibine mübarek olsun
Kutmusu kumaşı kendine kalsın
Çulunu özledim Emirdağımın.
Tarlasını çayırını otunu
Peynirini yoğurdunu sütünü
Yayla kuzusunun leziz etini
Külünü özledim Emirdağımın.
Erkeği cesurdur kadını nazlı
Bir çoğu şairdir elleri sazlı
Çevreye uzanan topraklı tozlu
Yolunu özledim Emirdağımın.
(Avrupadaki Gurbetçi)
- Ayrıntılar
- Üst Kategori: Sizden Gelenler
Rahmetli babamın biraz da öğünerek sıkça söylediği bir tekerleme vardı.
-"Üç şeyi iyi seçerim ve yanılmam, üçü de K ile başlar : Kavun, Karpuz, Kadın"
Hakikaten de haklıydı galiba !
Zira seçtiği kavunlar şerbet, karpuzlar ise kiremit şekeri gibi çıkardı.
Anam da iyi hatundur, Allah uzun ömür versin…
Bazen de ekleme yapar ve "Armutun sapı var, üzümün çöpü var" dersen sap gibi ortada kalırsın diyerek, fazla nazın aşık usandıracağını hatırlatırdı "evde kalmış kızlara" gönderme yaparak.
***
1949 da evlenmişler, 1950 de ben dünyaya gelmişim.
1954 ve 1957 de iki kardeşim daha oldu.
1957 de doğan küçük kardeşim sizlere ömür.
1926 doğumlu nur içinde yatası pederim 19 Mayıs 1966 günü, yani 40 yaşında, gemiyle yola çıktı Akdeniz üzerinden.
Marsilya´dan kalkan trene bindi Belçika´ya indi.
Belçika´da o zamanlar yaklaşık bir yıl sağda solda sürttü, kaçak çalıştı, birçok haksızlığa katlandı.
Çünkü yaşı otuz beşi aştığı için yaşlı sayılıyordu ve turistik vizeyle gelmişti.
Kalma çarelerini arayıp bulması epeyce zaman almış olmalı ki, durumu yasallaştıktan sonra, bizleri, yani annemi ve kardeşlerimi aile birleşimi kapsamında 1967 Ekim ayında yanına alabildi…
İlk kaçak, ilk turist, ilk kağıtsızlar biri olmakmış babacığımın kaderi…
Kolay mı tarihe geçmek ?
***
O vakitler kolay kolay boşanmazdı insanlar.
Herkes eşinin kıymetini bilir, ona sevgi ve saygı gösterirdi.
Kocalarının getireceği ekmeğe bakan kadınlar ekonomik bağımsızlıktan mahrumdu…
Kadınların ehliyeti yoktu ve araba sürmezlerdi.
Cep telefonu, internet gibi teknolojiler ve buna bağlı olarak sohbet grupları ve sosyalleşme ağlarına girmiyor, gizli iletişim sağlayamıyorlardı.
Dünya değişti, koşullar değişti, herşey değişti…
Kadınlar erkeksileşti, erkekler kadınsılaştı ; herşey ekonomik kriterlere göre yeniden şekillendi ve düzenlendi.
Kapitalist sistem herkesi globalleşmeye mecbur bıraktı…
***
Günümüzde evlilik Belçika´ya girmenin ana kapısı oldu.
Herkes evleniyor, işi biter bitmez boşanıyor…
Yani amaç gerçek bir aile yuvası kurmak değil, Belçika´da yasallık kazanmak.
Kıyılan nikahlar uzun ömürlü olmadığı ve çabuk boşanıldığı için, günümüz Brüksel´inde her evlilik başvurusu incelemeye alınıyor.
Müstakbel eşler belediye görevlileri veya savcılık emriyle polis memurlarınca inceden inceye sorguya çekiliyorlar.
Sorgulayan ve sorgulanan arasındaki kültür farklılığından dolayı "edep ve adap" anlayışları çatışıyor.
***
Belçika Medeni Kanunu evlilik konusunda son derece liberal, yani özgürlükçü…
Eşcinssel evliliği yasal.
Eşcinssel çiftlerin evlat edinebilmesi fikri tartışılıyor siyaset dünyasında.
Bu durumun çocukların zihinsel gelişimi üzerindeki olası yansımaları inceleniyor bilimsel olarak.
İşin içine çeteler ve mafyavari yapılanmalar da girse, büyük paralar da dönse, neye yarar ?
İçinde karşılıklı sevgi, saygı, dayanışma ve yardımlaşma olmayan bir birliktelik kimse yarar sağlar ?
Gencecik yaşta boşanan, 20-30 yaş dilimindeki çocuklu veya çocuksuz, kadınların hali ne olacak ?
Hiç soran var mı ?
Herşey para mı, herşey sosyal haklar mı ?
Çocuk parası mı, işsizlik ödeneği mi ?
Çatışmalı ortamda, sevgisiz büyüyen, eğitimsiz, mesleksiz, niteliksiz çocukların geleceğini düşünen var mı ?
"Allah dünyaya gelenin rızkını verir" yalanından ne zaman vaz geçeceğiz ?
***
Belçika Medeni Kanununun 213.cü maddesi aynen şöyle :
"Les époux ont le devoir d´habiter ensemble; ils se doivent mutuellement fidélité, secours, assistance."
Yani "Eşler birlikte oturma mecburiyetindedirler ; birbirine karşı sadakat, yardım ve müzaharetle mükelleftirler."
İyi günde, kötü günde…
Sadece iyi günde değil…
Günden güne erimeye yüz tutan sosyal haklar tükendiğinde dönebilenler döner memlekete !
Dönemeyip kalanlar mı ?
Onlara da Allah kerim !..
Yakup Yurt ©
Brüksel, 18 Aralık 2009














