Cici hanım aldı komşumuz Mahir
Hem Nimet yengenin kırkı çıkmadan
Dört gözle bu günü beklemiş zahir
İyi ki sabretmiş kabre sokmadan
Hac’dan beri jilet görmeyen surat
Sinek kaydı oldu geleli avrat
Hergün takım giydi taktı kravat
Mahir gezmez oldu parfüm sıkmadan
Yan yana görmedik hiç Nimet ile
On adım fark vardı yürüse bile
Şimdi evden çıkmaz Mahir bak hele
Cici hanımını kola takmadan
Bir ekmek al desen, ölüm demekti
Onu da almazdı çünkü erkekti
Cici hanım onun gemini çekti
Artık çarşı pazar gezer bıkmadan
Mahir bu hanımda bilmem ne gördü
Hem sarmayı sardı hem mantı dürdü
Oysa Nimet’le kırk yıl hayat sürdü
Bir kez olsun ocak fırın yakmadan
HAKiKi KABAKÇI
