Bacağıma gelerek sürtünüp sırnaşarak
Miyavlayıp durdular sizi sizi gidiler
Hoşgörü karşısında hadlerini aşarak
Hep aslına döndüler onlar nankör kediler
İnsanı en çok üzen, onca emeğe yazık
Kediden kalan tek şey, yüzümdeki şu çizik
Onların fıtratı bu, cibilliyeti bozuk
Nankörlük abidesi sizi gidi adiler
Mayışarak yatarken onlar soba başında
Köpeklere yer verdik evin ta en dışında
Onları yarıştırsak bir dostluk yarışında
İtler onlardan bin kez bizlere dost idiler
Onlara kanat olduk, yağmur kar yağdırmadık
Hem başıboş köpeğe hem ite boğdurmadık
Asla burunlarını çöplere değdirmedik
Başköşeye oturttuk elimizden yediler
Sıcak yeri bulunca kıvrılacak yatacak
Başını okşayınca sana pati atacak
Dökülen kıllarıyla yatak yorgan batacak
Dışkın ilaç deyince biz gömelim dediler
Hakiki Kabakçı
