Allah Rasulünün aşkı vardı kalbinde,
Gencecik ömründe.
Hep onunla olup,
Onun yoluna baş koymaktı..
Koştu Nevfel Rasulün yanına
Cihad etmekti muradı
Evin tek direği
Annesinin göz bebeği…
Nevfel silahını kuşandı,
Atına bindi,
Onun bu haline melekler imrendi,
Paygamberinin yanına geldi.
Annesi seslendi Peygamberine,
Sığınacağım tek odur
Gören gözüm ,tutan elimdir.
Harp etmesini bilmez Nevfelim!
Allah Rasulü dur dedi
En büyük mertebeyi gitmeden harbe ona verdi,
Ben sana kefilim Nevfel
Harp meydanına gelme dedi..
Cihaddır muradım
Koyma beni yolda
Canım başım fedadır
Hak yolunda olmaktır muradım!
Hadi oğlum yolun açık olsun,
Seni Allah ve Rasulü korusun..
Allah Rasulü kabul etti,
Harp meydanına Nevfel gitti..
Şehit düştü sahabeler,
Onlardan birisiydi Nevfel,
Gazadan dönen sahabelere,
Dikildi aileler birer birer.
Nevfeli sordu anası
Gözleri yaşlı Peygamber
Şehit oldu diyemedi
Elleriyle arka tarafı gösterdi.
Ya Ali ! Bize söyle ,
Nerede bizim Nevfel?
Hz.Ali’de bir şey diyemedi’
Elleriyle Rasulü taklit etti.
Hattap oğlu Hz.Ömer
Aynı hareketi yaptı.
Hz.Osman’a baktı bakışlar,
O’da aynısını yaptı..
Hz.Ebu Bekir kafile sonunda,
Dostları yanında Muaz bin Cebel,Zübeyr bin Avvam.
Izdırap içinde sakalını ağzına aldı
Haykırdı Ya Allah! Ya Nevfel!!
Ağlar Nevfelin anası
Evladı ,iyali,,sahabesi,
Dondu kaldı ortalık,
Derin bir sessizlik acısı..
Sahrada toz bulutu ,nal sesine karıştı,
Yayından çıkmış gibi bir at,
Doldurdu ovayı sesi,
Beni mi çağırdın Ya Ebubekir Sıddık.?
Yüzünden örtüyü sıyırdı,
Genç ,canlı ,dipdiri.
Nurlu durur cüssesi
Bu Nevfel’di ta kendisi..
Biraz evvel defnedildi
Şehitlik mertebesine erdi
Melekler ona imrendi
Sahabeler hayretle şükretti.
Allah Rasulü şükür namazı kıldı,
Mescidin köşesinde Allah’a nida etti.
Kapıdan girdi Nevfel selam verdi,
Selamı Aldı Allah Rasulü..
Cibril geldi muştuladı
“Allahın ayetidir bu “ dedi
“Senin ümmetinden
Sıddıkın duasıdır bu “ dedi.
“Hz.İsa gibi ölüleri diriltme
Verilmiştir Sıddıka” dedi.
“Sıddık çaresiz sakalı ağzında iken
Deseydi bir kere daha Ya Allah!
Celalim ve izzetim hakkı için
Diriltirdim bütün şehitleri ben
Ben Ebubekirden razıyım
Oda Ben’den razımıdır ?“dedi, Yaradan..
Cahiliye döneminde
Söylememiştir hiç yalan,
O’nun sözünün üzerine
Dirilttim Nevfel’i ben.
Sarıldı Allah rasulü sıddıka. şükretti !
Hz .İsa gibi ölüleri diriltmesine
Verdin ümmetimden Sıddıkıma
Dedi…
Nevfel dua ile dirildi,
Tekrar evlat iyal edindi,
Yemame cenginde şehit edildi
İki kez şehitlik mertebesi verilen
Sahabedir Hz.NEVFEL.
Şefaatine nail olabilmek duasıyla…Amin.
Ferda Boz Güneri.
