Akşam ezanında yürüyerek eve gelen babamı,
Sokak başında oynarken arkadaşlarımla,
Yüzüm gülerek koşar, babama sarılırdım,
Aşım pişer, yemeğe annem çağırır,
Sıcak çorbam kaşıklanırdı.
Filistin’de, Gazze’de doğmak bana,
Suç işlemişim gibi sunuldu.
Balonları gökyüzünde hayal ederken,
Uçurtmaları rüzgarlarda uçururken,
Bombalar havai fişek gibi parlayarak gelirken,
Gök karardı kıvılcımlar sardı,
Tenim acıdı, bir şeyler ısırdı, aniden yaktı.
Ne çok parladın!
Aksanın güneş altında ki masum parıltısına benzettim seni,
Ama sen acı verdin,
Aksanın sükuneti ve huzuru değildi,
Ölümdü gelen.
Sallandı, sallandı duvarlar yürüdü üzerime,
Babam koştu, annem geçti önümden, Kardeşlerimle, üzerime gelen duvarla yüzleşmem.
Soldu gök, ışıklar kayboldu,
Siyah kesildi her yer,
Yüzüm gözüm kumla, harçla doldu,
Nefes lazım bana nefes alamıyorum,
Bir çırpınmayla zor nefes aldım.
Eller uzandı, topladılar üzerimden duvarları,
Üflüyorum, yüzümden toz toprak kalıntılarını üf üf!!
Aldılar beni kucaklara koşar adımla,
Bakıyorum sağıma soluma,
Bacağım gözüme çarpıyor,
Bir kemik fırlamış şaşırdım,
Bu nedir bakıyorum acıyor mu diyorlar,
Acımı bilmiyorum, acımıyor!
Anlayamıyorum neden, neler oluyor böyle bize?
Diyorum:” Nerde nerde?”
Kim diyorlar kim nerde?
“Işıklı beyaz elbiseli bacağıma bakıp,
Korkma geçecek, bacağın iyileşecek diyen, Dua eden birisi vardı yanımda“ diyorum.
Bacağıma doktor baktı,
Hemen müdahale etti sardı,
Ben kalktım yürüdüm,
Bana baktılar, Allah-u Ekber dediler!
Annem, babam, kardeşlerim şehid olmuşlar,
Ağladım ama korkmadım!
Yalnızmıyım, hayır!!
Biliyordum onlar hep benim yanımda olacaklar.
Ne zaman korksam, sımsıcak yüreğimi saracaklar.
Dünyadaki, herkese soruyorum;
“Gazze’de doğup, yaşayan hep çocuklar böyle mi olacaklar?”
Ateşkesi mi beklemeliyim?
Bombaların susması için,
Ya sonrasında yine mi ölmeliyim?
Acı ve ölüm kusan bombaların içinde,
Korkmayan yüreğimi dindiren sessizliği,
Ne çok özledim!..
Ferda Boz Güneri 🌸
27 Kasım 2023 Pazartesi.
